“COFFEE MASTER…”

                 ปกติวันหยุดยาวหรือวันพักผ่อนของดิฉันถ้าไม่ได้ไปไหน กิจกรรมหนึ่งคือการพักสมองด้วยการดูหนังเคเบิ้ล แล้วแต่ว่าวันนั้นมีวิญญาณคนกวาดขยะกับคนล้างรถเข้าสิงหรือไม่ ถ้าไม่ได้อัญเชิญมาก็จะนอนพักผ่อนดูหนังฝรั่งผ่านจอเคเบิ้ลเรื่องนั้นไปเรื่องนี้ท้างวัน!…แฮ่…แต่เด็ก ๆ มักบ่นดิฉันว่า หนังเคเบิ้ลที่แม่ดูอยู่มันไม่น่าจะเป็นการพักผ่อนสมองหรือทำให้จรรโลงใจได้เพราะออกแนวโหด สยอง ลึกลับ ขวัญผวา! ดิฉันก็มักเถียง “ไม่หรอก แม่ดูเทคนิคการถ่ายทำว่ามันเนียนขนาดไหน!” “เอ๊า ดูจับผิดแล้วจาดูทำมาย!?” เออ! เอาเป็นว่าใครชอบแบบไหนมันก็แล้วแต่รสนิยมของใครของมันล่ะนะ นอนกดรีโมทเปลี่ยนช่องทีวีไปเรื่อย…อย่างที่พูดไว้ตอนต้น หมดเรื่องนี้เลื่อนไปดูช่องโน้น และมักจะข้ามเลยช่องหนึ่งไปทุกวันเพราะเห็นเป็นช่องว่างเปล่ายังไม่ออนแอร์ จนวันหนึ่งเขาก็เริ่มทำการโฆษณารูปแบบของเกมส์โชว์ใหม่ จำได้ว่าเคยจะแข่งขันเมื่อปีที่แล้วแต่มีเหตุต้องเลื่อนออกไป กดเข้ามาเจออีกทีเป็น True coffee live สด 24 ช.ม. อ๊ะ… แข่งกันบริหารร้านกาแฟนี่เอง และเรามันคอกาแฟ นึกถึง Latte Capuchino Expresso Mocha แบบต้องเพิ่มวิปครีมข้างบน หรือปั่นละเอียด เป็นคนหลงใหลแซนด์วิช พั๊ฟฟ์ พาย เสน่ห์ของเค้ก และฝันว่าจะเปิดมุมกาแฟขายสมัครพรรคพวกภายในบ้านซักมุมนึง… รายการนี้จึงโดน!!

พอเห็นว่าเป็น reality ดิฉันก็แวะกดเข้ามาดูเรื่อย ๆ เสียงทักทายว่า “True coffee สวัสดีครับ สวัสดีค่ะ” ของบรรดาหนุ่มสาวที่กำลังทำกาแฟได้ยินจนชิน กระทั่งเริ่มดูทุกวันจนกลิ่นกาแฟแทบจะออกมาเตะจมูกและเกือบจะทำกาแฟสูตรต่าง ๆ ตามได้ ในที่สุดหนุ่มสาวขาวดำเหล่านี้ทำให้ดิฉันติดหนึบจนแทบจะแยกออกจากทีวีไม่ได้ซะแล้ว

การดูเกมส์ของดิฉันไม่ได้เจาะจงเชียร์ใครหรือทีมใดทีมหนึ่ง แต่ชอบดูคนรุ่นใหม่ที่มีความฝันและมีคนกลุ่มหนึ่งที่ให้โอกาส และไม่ว่าพวกเขาเต็มใจที่จะเข้ามาพัฒนา เข้ามาเรียนรู้ขัดเกลาและยอมรับที่จะเปลี่ยนแปลงภายใต้การให้ความรู้ วิธีคิด ทั้งในเชิงวิชาการ หลักการบริหาร เทคนิควิธีการในแง่ธุรกิจ การตลาด หลักจิตวิทยาหรือแม้แต่หลักธรรมะของวิทยากรเพื่อที่จะสร้างนักบริหารมืออาชีพขึ้นมาใหม่ในเวลาเพียง 8 สัปดาห์ หรือรับไม่ได้ในตอนหลังเกิดอยากจะออกกลางรายการหรือไม่ก็ตาม ดิฉันว่านี่คือรสชาติของรายการ

                                                    

         คนหนุ่มสาวทั้ง 12 คนที่เข้ามาอยู่ในบ้านและต้องไปแข่งกันทำงานที่ร้านกาแฟ   แตกต่างทั้งที่มา สถานะ ครอบครัว แต่ทุกคนเป็นคนรุ่นใหม่ที่มาพร้อมกับความมั่นใจในตนเอง ซึ่งบางคนคล่องแคล่ว อารมณ์ดี ทำงานเหมือนมีประสบการณ์แต่เกงานไปหาสาวซะดื้อ ๆ  บางคนดูช้างุ่มง่าม คิดอะไรไม่ทันเพื่อนแต่ฉายแววเด่นคุยภาษาญี่ปุ่นกับลูกค้าซะคล่องปรื๋อ! จนเพื่อน ๆ ตะลึง บางคนทำอะไรก็ไม่ทันใจคนดูที่เชียร์อยู่ทางบ้าน กลับทำ waffle ได้พิถีพิถันสวยงามแต่มาวันหนึ่งเกิดฟิวส์ขาดในวันลูกค้าตรึม! ไปหงุดหงิดกระแทกของใส่ลูกค้าซะงั้น! ดิฉันชอบใจสาวหนึ่งที่ออกตัวแรงงง!ตั้งแต่แรก ด้วยบุคลิกของคนที่มีลูกน้องส่วนใหญ่เป็นผู้ชาย ไม่เคยอยู่ under ใคร เชื่อมั่นในความคิดของตัวเองซึ่งจะต้องถูกต้องเสมอ หากไปสะกิดถูกอารมณ์ความรู้สึกที่เธอยึดมั่นก็จะไม่พอใจ เธอคิดว่าการที่เธอเคยเป็นเจ้านายคุมลูกน้องผู้ชายจำนวนมาก เธอ strong พอโดยไม่จำเป็นต้องเปลี่ยนอะไรทั้งสิ้น…แต่ในวันหนึ่งที่มีอาจารย์ผู้รู้มาให้คำแนะนำด้วยคำพูดที่ว่า “…ธรรมชาติของมนุษย์ทุกคนไม่ชอบให้ใครมาเปลี่ยนแปลง…ถ้าจะเปลี่ยนแปลงก็มักเลือกที่จะเปลี่ยนเอง…มนุษย์เกิดมาเพื่อการพัฒนาถ้าไม่มีการพัฒนาอย่าเกิดมาดีกว่า…ถ้าเรามีจุดยืนหรือยึดตัวเองเป็นศูนย์กลางมากจนเกินไปจะไปไม่รอด เพราะทุกคนที่เข้ามาอยู่ด้วยกันไม่ใช่เจ้านาย ไม่ใช่ลูกน้องแต่ทุกคนคือ “ทีม” ฉะนั้น จงปลดล๊อคตัวเองและไว้ใจสร้างกำลังใจให้กันและกัน ทุกวันคือการเรียนรู้ ลูกค้าคือ ครู…” และวันนี้เธอ…เริ่มเปลี่ยนแปลงเพราะหลังจากนั้นไม่กี่วัน ดิฉันเห็นเธอนิ่ง อารมณ์ดี ลดอคติ… เธอเหมาะในการทำหน้าที่รับ order เป็นอย่างยิ่ง เพราะสามารถอธิบายและขายโปรโมชั่นเก่งมาก ใช่ค่ะเธอยังคงยิ้มต้อนรับขับสู้ลูกค้าอย่างไม่เหน็ดเหนื่อย…ไม่เห็นภาพของการเอา ชนะ…อีกเลย

                            

                 เกมส์นี้ห้ามใช้โทรศัพท์มือถือ แต่อนุญาตให้ใช้อินเตอร์เน็ทได้ในบางช่องสัญญาณ แต่ละคนต้องฝึกความอดทนและทนอดเพราะเห็นกินกันแค่มื้อเดียว อาหารยังคงมี CP และนม MEIJI เป็นสปอนเซอร์ไม่มีอาหารดี ๆ จากครัวเจ๊ง้อ หรือร้านอาหารรสเลิศมาตั้งเสริฟเหมือนเด็ก AF อย่างมากแฟนคลับจะซื้ออาหารใส่กล่องมาให้หลังเลิกงาน ขณะที่อยู่ในร้านพวกเขาต้องยืนบริการทั้งวันโดยหมุนเวียนกันทำหน้าที่ วันศุกร์ เสาร์-อาทิตย์และวันหยุดนักขัตฤกษ์จะเป็นวันที่มีลูกค้าและแฟนคลับมากที่สุดทีมไหนเข้ากะเย็นต้องเข้ากะเช้าอีก 1 กะ ทุกวันพุธจะเป็นวันตัดสินว่าทีมไหนแพ้ชนะและทีมแพ้จะต้องทำงานเพิ่มเป็น 2 กะ ก่อนปิดร้านทุกวันต้องทำบัญชีรับจ่ายเงิน ฝากเงินทางตู้ ATM เช็คสต๊อคสินค้า เตรียมสินค้า เก็บกวาดล้าง ทำความสะอาด(ถูกพื้น) เองทุกขั้นตอนภายใต้การดูแลของผู้อำนวยการร้าน “คุณพล ตัณฑเสถียร”    

 

              บางสัปดาห์จะมีโจทก์ให้ทำภายใต้เงื่อนไขของเงิน คน อุปกรณ์ และเวลา วันพฤหัสเป็นวันโหวตคนที่คะแนนน้อยที่สุดของทีมแพ้ออก แต่ให้ผู้อำนวยการร้านมีสิทธิเลือกคนที่ตัวเองเห็นสมควรให้อยู่ต่อได้ 1 คน และถ้าตรงกับคนที่ได้รับการโหวตน้อยที่สุดก็จะได้อยู่ทำงานที่ร้านกาแฟต่อโดยไม่มีใครออก จึงไม่สงสัยว่าทำไมยิ่งดูเด็ก ๆ บางทีมเริ่มล้า อ่อนเปลี้ยและในเวลาต่อมาก็เริ่มทยอยเจ็บป่วย…

              

                  ตลอด 4  สัปดาห์ที่ผ่านมาดิฉันคิดว่า การที่ใครคนหนึ่งจะชนะเกมส์นี้ได้ต้องมีทักษะ ความสะอาด ความอดทน  ความละเอียดถี่ถ้วน การสร้างพลังใจ และจิตใจให้บริการ เพราะการจะได้บริหารร้านกาแฟในห้างใหญ่ เขามีการลงทุนสูง มีการตั้งเป้าไปที่ยอดรายได้ ยึดมาตรฐานของสินค้าโดยไม่มีการผ่อนปรน ยึดธุรกิจต้องมีกำไรเป็นหัวใจสำคัญ…ซึ่งจะต้องใช้ทั้งศาสตร์และศิลป์ในการบริหารจัดการ รายการนี้ถือเป็นรายการที่ให้ประสบการณ์คนวัยทำงานได้เป็นอย่างดี ไม่ว่าจะเป็นประสบการณ์ในการชงกาแฟ การให้บริการ มิตรภาพการทำงานร่วมกัน โดยเฉพาะความรับผิดชอบ  แต่เมื่อพวกเขาต้องออกจากที่นี่ไป ดิฉันเชื่อว่าทุกคนสามารถทำงานอะไร ที่ไหน อย่างไรก็ได้อย่างผู้มีประสบการณ์ โดยเฉพาะถ้าอยากจะมี “ร้านกาแฟในฝัน” ของตัวเอง ฉะนั้น  ผู้ชนะจึงมิใช่…ธรรมดา…    

 

                             ซึ่ง…เราจะคอยติดตามชมต่อไปว่าใคร!? จะเป็นผู้คว้ารางวัลเงินล้านคนนั้น cheers!!

Advertisements

5 responses to this post.

  1. Posted by ไก๋ on มีนาคม 3, 2011 at 5:41 am

    มาแล้วค่ะคุณแม่น้องป๊อบ
    มาแอบฟังคอกาแฟให้ข้อคิดค่ะ เปิดร้านเมื่อไหร่ ขอไปลองลิ้มชิมรสด้วยคนนะคะ 🙂
    คุณแม่เล่าได้น่าติดตามค่ะ
    พี่สาวไก๋ติดรายการนี้มากเหมือนกัน แต่ก็ไม่ได้คุยกันถึงว่า มาเพื่ออะไร และพัฒนาไปยังไงบ้าง
    อ่านแล้วได้ข้อคิดดีค่ะ อย่างความสามารถส่วนบุคคลนั้นต่างคนต่างมีเก่งกันคนละแบบจริงๆ ใครมีความสามารถรอบด้านมากที่สุด ก็น่าจะเป็นคนที่ประสพความสำเร็จมากที่สุด
    แล้วไว้จะตามไปดูรายการต่อค่ะ

    ขอบคุณค่ะ

    ตอบกลับ

    • เรื่องเปิดร้านกาแฟ เนื่องจากลักษณะเป็นธุรกิจในครอบครัว ฉะนั้น คงต้อง plan ให้ mp ไปเรียน bakery เข้าคอร์สชงโอยัวะซะก่อน โครงการแล้วเมื่อไหร่จะเชิญไปเปิดร้านค่ะ 🙂

      ตอบกลับ

  2. Posted by art VWdtc on มีนาคม 7, 2011 at 1:28 pm

    deraka ให้ยืมเรืองซ้อมมือได้นะครับ

    ตอบกลับ

  3. ยินดีด้วยกับสุดยอดผู้บริหารร้านกาแฟ “หยี”

    ตอบกลับ

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

%d bloggers like this: